Klei

Als 16 jarige kwam ik voor het eerst in contact met klei tijdens een excursie bij de nonnen in Helmond. Zij hadden daar een pottenbakkersatelier. Ik maakte er mijn eerste duimpotje en mocht ook de kleur van het glazuur kiezen. Trots op mijn bakje haalde ik het na enkele weken op en ik heb het altijd als een kostbaar kleinood bewaard.

Mijn keuze om iets te gaan doen met mijn handen was toen gemaakt. Na de lerarenopleiding handenarbeid wilde ik door naar de academie. Het werd de Lutmastraat, de lerarenopleiding van de Rietveld Academie. Hier heb ik in 1985 mijn 1e graads, M.O.B. Handenarbeid behaald. Met als specialisatie Keramiek en Beeldhouwen. Beide vakken boeien me nog steeds.

 

Begeleid door Hans de Jong, mijn docent Keramiek tot 1980, ontdekte ik de echte liefde voor het vak en hoe prettig het voelt als je iets“eigens “ kunt uitdrukken via de vorm en het glazuur. Raku stoken, in een winderige Noord-Hollandse polder, was een van zijn aantrekkelijkste lessen. Van mijn docente Keramiek tot 1985, Adriana Baarspul, leerde ik veel over steengoedglazuren, het volharden in een unieke vorm en het begin van het draaien op een pottenbakkersschijf.

Na de academietijd ben ik nog enkele jaren in de leer geweest bij de pottenbakkerij van Ina Bakker in Holysloot. Een geweldige tijd. Ik heb daar andere stookwijzen geleerd zoals het bouwen en stoken van een houtoven en het opzetten van een primitieve stook. Zo dicht mogelijk bij de natuur blijven is een eigenschap die ik overhield aan deze periode. Dit leidde ook tot het werken met asglazuren, waarvoor ik zelfs bij een Bourgondische boer as van de zwarte bessenstruiken ging verzamelen. Het raku stoken is uiteindelijk de favoriete stooktechniek geworden voor mijn objecten.